یکی از مواردی که همه سازمان ها و حتی انسانها به آن توجه دارند، موضوع بهره وری است، اینکه سازمانشان و یا اصلاً خودشان بهره وری بالایی داشته باشند.

اگر در تعریفی ساده بخواهیم بهره وری را در سازمانی توضیح دهیم، یعنی میزان خروجی و سود سازمان نسبت به هزینه ها.

یعنی اگر سازمانی بتواند با ثابت نگهداشتن کیفیت، از میزان هزینه های سازمانی خود کم کند، می تواند بگوید بهره وری ایجاد کرده است.

اما تعریفی که استاندارد از بهره وری و عوامل کلیدی آن دارد، دو مقوله اثربخشی و کارایی است.

بهره وری = کارآیی (انجام درست کارها) + اثربخشی(انجام کارهای درست)

 تعریف اثربخشی (effectiveness): کار را به درستی تعریف کنیم

عبارتست از از درجه یا میزانی که سازمان به هدفهای مورد نظر خود نائل می آید.

شاخص هایی مانند: مدت زمان تولید، تحویل به موقع ، برنامه ریزی، مدت زمان رسیدگی به شکایات مشتری و ….

تعریف کارایی (efficiency): کار را به درستی انجام دهیم

عبارتست از، مقدار منابعی که برای تولید یک واحد محصول به مصرف رسیده است.

رابطه میان نتایج بدست آمده با منابع استفاده شده.

بعنوان مثال: اتمام پروژه با بودجه مصوب، استفاده از حداقل نیروی انسانی، هزینه های تعمیرات و نگهداری و ….

حال سازمانی را می توانیم بهره ور بنامیم که بتواند هر دو پارامتر اثربخشی و کارایی را داشته باشد.